مطالعه تأثیر سطح افشای اختیاری بر مربوط بودن ارزش اطلاعات حسابداری در شرکت‌های پذیرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار

قسمتی از متن پایان نامه :

2-2-1-1- تعاریف افشا

در ادبیات مالی در خصوص موضوع افشا، تعاریف مختلفی اظهار شده می باشد که مهم­ترین آن­ها عبارتند از: هندریکسن[1] و ون بردا[2]  (1991) درکتاب تئوری های حسابداری افشا را چنین تعریف کرده­اند ”: افشا در سطح معنایی[3] به معنی انتشار اطلاعات می باشد، اما حسابداران اغلب تمایل به بهره گیری محدود از این واژه به معنای انتشار اطلاعات صرفاً مالی واحد تجاری، در گزارش­های سالانه دارند. تعیین مقدار اطلاعات قابل ارائه بستگی به اهداف گزارشگری مالی و اهمیت اقلام دارد. هدف از گزارشگری مالی ارائه اطلاعاتی برای سرمایه­گذاران بالقوه و بستانکاران و سایر بهره گیری کنندگان می باشد، به نحوی که اطلاعات در تصمیم گیری­های منطقی سرمایه گذاری، اعتباردهی و تصمیم های مشابه مفید واقع شوند“.

بلکویی (1381) در کتاب تئوری حسابداری، افشا را در برگیرنده­ی اطلاعاتی می­داند که برای سرمایه­گذار معمولی مفید واقع گردد و موجب گمراهی خواننده نگردد و اظهار می­کند که افشای کامل ایجاب می­کند تا صورت­های مالی به گونه­ای طرح ریزی و تهیه شوند که تصویری دقیق­تر از رویدادهای اقتصادی که برای یک دوره بر واحد اقتصادی اثر گذاشته­اند، ارائه شوند.

میشی واری[4] (2000) افشا را یکی از اصول حسابداری دانسته که بر اساس آن بایستی گزارشات مالی به صورت کامل و منصفانه از لحاظ ارائه اطلاعات تهیه شوند.

ولک و همکاران[5] (2007) در کتاب تئوری­های حسابداری افشا را در برگیرنده­ی اطلاعات مالی مربوط، اعم از اطلاعات داخل و خارج از صورت­های مالی می­دانند. همچنین افشای اطلاعات بودجه­ای را به عنوان یکی از موارد افشا شده خارج از متن صورت­های مالی معرفی می­کنند.

2-2-1-2- مخاطبین افشا

سؤال درمورد مخاطبین افشای اطلاعات مالی، یعنی اینکه اطلاعات مالی برای چه اشخاصی بایستی افشا گردد، به طورسنتی به این ترتیب پاسخ داده شده می باشد که گزارش­های مالی اساساً برای سرمایه گذاران واعتباردهندگان تهیه و ارائه می­گردد. مثلاً نظرکمیته تدوین استانداردهای حسابداری مالی ایران این می باشد که:

«هدف کلی گزارش­گری مالی فراهم آوردن اطلاعاتی می باشد که آثار مالی معاملات، عملیات و رویدادهای مالی موثر بر وضعیت مالی و نتایج عملیات یک واحد انتفاعی را اظهار و از این طریق سرمایه گذاران، اعطاکنندگان تسهیلات مالی وسایر بهره گیری کنندگان برون سازمانی را در قضاوت و تصمیم­گیری نسبت به امور یک واحد انتفاعی یاری دهد» (نشریه 113 مرکز تحقیقات تخصصی حسابداری و حسابرسی).

اما افشای اطلاعات مالی برای دریافت کنندگان ثانویه گزارش­های مالی نظیر کارکنان، مشتریان عمده، نهادهای دولتی وجامعه نیز مد نظر قرارگرفته می باشد. یکی از علت های عدم تأکید بر نیازهای اطلاعاتی گروه­های ثانویه، نداشتن اطلاع کافی از ماهیت تصمیمات آنان می باشد. درحالی که الگوهای تصمیم گیری سرمایه گذاران و اعتباردهندگان نسبتاً روشن می باشد، اعتباردهندگان درمورد اعطای اعتبار به واحد انتفاعی تصمیم گیری می­کنند. سهام­داران و در  بعضی موارد اعتباردهندگان، ممکن می باشد درمورد ابقا، عزل و حقوق و مزایای مدیریت و تغییرات عمده در خط مشی­های واحدهای انتفاعی نیز تصمیم­گیری کنند. پس، هدف­های گزارشگری مالی در مورد این گروه از بهره گیری کنندگان نسبتاً روشن می باشد. در مورد سایر بهره گیری کنندگان، به دلیل نداشتن اطلاعات دقیق از ماهیت تصمیمات آنان، کلاً فرض می­گردد که اطلاعات سودمند برای سرمایه گذاران و اعتباردهندگان، برای سایر گروه­ها نیز مفید خواهد بود (شباهنگ،1383).

چنانچه پذیرفته گردد که سرمایه گذاران درمجموع، کانون توجه حسابداری می باشند، می­توان افشا در گزارشگری مالی را به عنوان ارائه اطلاعات لازم برای عملکرد بهینه بازار کارامد سرمایه تعریف نمود. به اظهار دیگر، گزارشگری مالی بایستی اطلاعات کافی را به نحوی ارائه کند که پیش بینی طریقه توزیع سود سهام آتی و واریانس آن و همچنین کوواریانس آن با بازده کلی بازار سرمایه را امکان پذیر سازد. بدیهی می باشد که در این جا، تأکید بیشتر بر سرمایه­گذاران آگاه و دارای دانش و همچنین تحلیل گران مالی می­باشد (همان منبع).

[1]. Eldon S. Hendriksen

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[2]. Michael F.Van Berda

[3]. Semantical Level

[4]. Maheshwari

[5]. Wolk et al

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 سؤال‌ پژوهش:

  • آیا سطح افشای اختیاری بر مربوط بودن ارزش اطلاعات حسابداری تأثیر­گذار می باشد؟ و بین آنها ارتباط معناداری هست؟

مطالعه تأثیر سطح افشای اختیاری بر مربوط بودن ارزش اطلاعات حسابداری در شرکت‌های پذیرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار

پایان نامه - تز - رشته حسابداری